Miłorzęby

Ginkgo biloba

Pierwsze okazy miłorzębu sprowadzono do Europy już w roku 1727, a w Polsce najstarszy rośnie w Łańcucie. Miłorząb dwudzielny (Ginkgo biloba) charakteryzuje duża odporność na niskie temperatury, zanieczyszczenie powietrza i suszę. U starych okazów np. w Ogrodzie Botanicznym w Krakowie, na pniu i gałęziach można zaobserwować narośle o niezwykłych kształtach zwane "czi-czi".

Miłorząb to drzewo bardzo dekoracyjne szczególnie jak rośnie samotnie na dużej przestrzeni, a w jesieni liście przybierają barwę złotożółtą. Kształt liści przypomina wachlarz i może mieć różną barwę w zależności od odmiany. Na terenie Arboretum można porównać 11 odmian Najczęściej w uprawie spotykaną jest odmiana Variegata o liściach kremowo paskowanych (czasem całych żółtych) lub "Pendula" o formie zwisającej. Wiele odmian różni się między sobą pokrojem lub siłą wzrostu.

O horyzontalnie rozpostartej koronie są drzewa odmiany Horizontalis i Tabuliformis, a o bardzo wąskiej, piramidalnej "Princeton Sentry" oraz "Fairmount". Powolnym wzrostem i liśćmi węższymi niż u gatunku, z głębokim wcięciem na środku, charakteryzuje się "Saratoga". Odmianami szczególnie polecanymi do małych ogrodów o karłowatym powolnym wzroście są "Anny's Dwarf" (pokrój wyprostowany), "Mariken" o pokroju płasko kulistym i liściach karbowanych czy "Tit" o pokroju jajowatym. Bardzo zredukowaną blaszkę liścia i nieregularny pokrój mają drzewa odmiany Kořinek.

Miłorzęby to drzewa dwupienne a nasiona na okazach żeńskich otoczone są mięsistą osnówką przebarwiającą się na żółto o niemiłym zapachu, co sprawia, że niechętnie sadzone są w terenach zieleni. Jedną z takich odmian jest "King of Donting".